Επιτέλους..
Οι Primal 2 χρόνια μετά ήρθαν για να επανορθώσουν για το αχαρακτήριστο Riot City Blues...
δε πρόλαβα ν’ ακούσω πολλά πράγματα.. επανέρχομαι..

UT

Ένα μεγάλο μπράβο… σε όσους σκέφτηκαν ένα τέτοιο line-up…

οι James φυσικά θα μπορούσαν να ξεκινήσουν και στη θέση των Hercules για να τελειώνουμε από νωρίς με τους hey ma’ (λακες) αλλά τίποτα δεν είναι τέλειο…:)

Mην αρχίσεις της μαλακίες… αναγνωρίζω τους εισπρακτικούς λόγους της παρουσίας τους… αλλά ως πότε….??? Ωρίμασε επιτέλους! ακους εκει James 2008!!!

Aισθάνομαι τέλεια που θα δω UNKLE μετά της 12 μη σου πω κατά τη 1… και digitalism…2:30!!!

cu Indoors!

ο Νίκος Δήμου μπορεί να χρήστηκε blogoπατερας “της μαλακίας” από την εφημερίδα ελευθεροτυπία… η καθημερινή όμως κάνει την έκπληξη αυτή τη φορά μέσα απ’ τις μόνιμες στήλες και τον Χρήστο Γιανναρά…

διαβάστε ολόκληρο το “άρθρο”…

η πάρτε μια γεύση…

“…Τα πανεπιστήμια τελούν υπό το κράτος της βίας και της τρομοκρατίας… που ως μορφή πολιτικής δραστηριότητας λέγεται φασισμός… Δεν χωρούν μισόλογα. Ή με τον φασισμό είσαι ή εναντίον του. Οσα κόμματα αποδέχονται ή υποκινούν τον φασισμό που ασκείται στα πανεπιστήμια, σημαίνει ότι και τα ίδια δεν έχουν επιλέξει, οριστικά και αμετάκλητα, δημοκρατικές μεθόδους δράσης… Η λογική αυτού του εύτολμου λόγου οδηγεί σε πολύ συγκεκριμένες συνέπειες απαιτητές κατά πάντων: Να καταγγέλλονται με το όνομά τους τα κόμματα που «υπονομεύουν το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα», «κηρύσσουν ανυπακοή σε νόμους ψηφισμένους από τη Βουλή» – η επώνυμη καταγγελία είναι χρέος υπεράσπισης της δημοκρατίας, προστασίας των πολιτικών ελευθεριών.

Τα κόμματα λοιπόν που αρνούνται, χωρίς να το κρύβουν, τους όρους της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας είναι ο «Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς» και το «Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας». Διακήρυξαν απερίφραστα την άρνησή τους στο προεκλογικό «ντιμπέιτ» των πολιτικών αρχηγών. Προειδοποίησαν ότι τους νόμους που ψηφίζει το Κοινοβούλιο θα τους ακυρώνουν οι οπαδοί τους κατά βούλησιν, με άσκηση βίας στους δρόμους.

Δεύτερη λογική συνέπεια του χρέους πολιτικής ειλικρίνειας δίχως μισόλογα: Οσοι σέβονται και τιμούν τα κοινωνιοκεντρικά οράματα που συνιστούν την Αριστερά, την αδιαπραγμάτευτη αξίωση ελευθερίας, οφείλουν να καταγγέλλουν τη διολίσθηση του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ σε φασιστικές πρακτικές ως καπηλεία και προδοσία της Αριστεράς. Απερίφραστα.

Τρίτη συνέπεια: Αν το Σύνταγμα της χώρας είναι καταστατικός χάρτης δημοκρατικού πολιτεύματος και όχι διακοσμητικό αξεσουάρ θεσμοποιημένης σε κόμματα αυθαιρεσίας, τότε η πιστότητα στο Σύνταγμα επιβάλλει να ανακαλείται η άδεια λειτουργίας κομμάτων που αρνούνται τη λογική και τις αρχές του κοινοβουλευτισμού.”

Πέρασα το ΣΚ ακούγοντας τους “kyriarxoys toy sympantos” των Fantastikon ixon, έμεινα έκπληκτος από τον συνδυασμό έμπνευσης και sampling. Η Κυριακή με βρήκε μόνη μου σπίτι και το βράδι προδιαγραφόταν υπερβολικά βαρετό έτσι πριν φύγω για Αθήνα είπαμε να μαζευτούμε με παρέα σπίτι, ένα μπουκαλάκι Havana και 2-3 εξωτερικούς σκληρούς για ένα mashup party. To cd-ακι που έπαιξε πρώτο με tag 2008/mashup/electro/hip-hop ήταν το Feed the Animals των Girl Talk και σε 2’ είχαμε απομακρυνθεί όλοι απ’ το laptop αδιαφορώντας πλήρως για το υπόλοιπο Play list. Mashup δε το λες αλλά ένα μεγαλείο sampling όπου δεκαετίες, είδη μουσικής, ρυθμοί είχαν όλα γίνει ένα 60’s-70’s-80’s-90’s-00’s με τα πιο χαρακτηριστικά hits να πέφτουν το ένα μετά το άλλο με μοναδικό συνδετικό κρίκο το rap η το hip-hop. η M.i.a. μετά από Nirvana, ace of base και faith no more… Radiohead, metallica είναι απ’ τα λίγα που μπορώ να θυμηθώ…
Πάρε μια ιδεα…

UT

p.s.  προς Fantastikous Ixous
αν ενδιαφέρεσαι να κάνεις ένα upload τους υπέροχους κυρίαρχους στο waffles.fm και what.cd σε artist promotion program ενημέρωσε με…

Ο Ochre είναι μια σπάνια περίπτωση… ενώ η IDM έχει πάρει μια σαφώς πιο minimal, tech κατεύθυνση ο ίδιος επιμένει στη πολυφωνία της συμφωνικής ηλεκτρονικής μουσικής και το επιτυγχάνει με 2 τρόπους οι οποίοι συνυπάρχουν αρμονικά στο volume one. Είτε χρησιμοποιεί αυτούσιες συμφωνικές ενορχηστρώσεις στήνοντας διαλόγους synths, mallets και τσέλων με dn’b πλάτες, είτε εισάγει πλήθος midi barroc γραμμών και τις εκτελεί ποτέ με διπλές πότε με μονές γεννήτριες με τη συνοδεία πιάνου. Τα τεμπο δεν έχουν ποτέ σταθερή ταχύτητα θυμίζοντας Venetian Snares και My Downfall. Το contrast, το ρυθμικό overdub μεταξύ ηλεκτρονικής – συμφωνικής δεν γίνεται αυτοσκοπός όπως στον Aaron Funk, εδώ προέχει η αρμονία και η σορόπια.

UT

mind4music (2007) - R.I.P.: The best links!

ReQuests & Contact

Koula on the Decks!

Group (FaceBook)

Be my Fun (Facebook)

Είναι Must και φαίνονται!

Φιγούραραν επί ένα μήνα σχεδόν στα charts του what.cd και waffles.fm. το jazz n’ jazz (σε φάση προηγούμενης ιδιοκτησίας θα τους χαρακτήριζε απλά σαν πέρσες jazziστες). Το cd εμφανισιακά σου θυμίζει τη περσεπολη του Ξενάκη το άκουσμα είναι τελείως διαφορετικό….

Πλήθος παραδοσιακών εγχόρδων έχει μεταφορτωθεί σε ηλεκτρικά σκάφη οι μπαγκέτες δε φτάνουν για τα κρουστά και τις μεμβράνες. Ο πειραματισμός σε συνθετικό επίπεδο είναι εκπληκτικός και πανέξυπνος, Ινδία, ανατολή, Ευρώπη και Αμερική δίνουν τη μια μελωδία πίσω απ’ την άλλη χωρίς να σε αφήνουν να προφέρεις τη λέξη ethnic. Metal, jazz, dub είναι η πρώτη σου σκέψη μετά απλά χάνεσαι…

UT

Θα τους βρεις να ασφυκτιούν κάτω από το βαρύ tag «drum n’ bass» αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι… οι sporto kantes είναι ένα rockabilly duo με έφεση στα samples… παίζουν dub με δόσεις jazz, τραγουδούν σε γαλλικά, αγγλικά και ισπανικά. Το sick song το έχεις ακούσει standard… και το χεις λατρέψει, το whistle φιλοδοξεί να συνοδεύσει τα καλοκαιρινά κίτρινα σφηνάκια σου με τις 60’s beach boys αναφορές του.
Στο 3 At Last είναι μαζί τους ο Michael Robinson, η Adele Masquelier και ο Alexandre Kinn.

UT

Γιώργος Κυριάκου… Η κάρτα του στη πιάτσα γράφει Mr. Klik. Έχει περάσει τα πρώτα του –αντα και απολαμβάνει καθημερινά τον καφέ του στον ανατομικό μαύρο του θρόνο παρέα με ένα κινητό τηλέφωνο και ένα λευκό Mac book ,  τα σαββατοκύριακα τον ακούς από τον best λίγο μετά της οκτώ. Εγκαθίδρυσε το θεσμό των  Smooth Sundays στο Galaxy Bar για να φέρει πέρυσι στα χέρια τους σεκιουριταδες  του Hilton με την αθηναϊκή electro-eclectic κοινότητα.
Μετά από οκτώ χρόνια παραμονής στην Αγγλία, 2 πτυχία και προϋπηρεσία στο τμήμα promotion της ΕΜΙ σε projects που φέρουν τα ονόματα των Geri Halliwell, Kylie Minogue και Supergrass μου εξιστορείται τι γέννηση της KLIK και μου αποκαλύπτει ότι το παιδί δεν είναι δικό του! Η KLIK προϋπήρχε υπό ιδιοκτησιακό καθεστώς Άρη Τερζόπουλου… πριν μεταβιβαστεί στο σημερινό ιδιοκτήτη της τον κ. Νίκο Μπάρλα με το ημερολόγιο να γράφει Δεκέμβριος του 2003.
Για να σε βάλω στο κλίμα… Στον ηλεκτρονικό χάρτη της Ελλάδας τότε φιγουράρουν ονόματα όπως Sasha, Digweed, Deep Dish και οι συλλογές της Global Underground κλείνουν τα playlists των clubs.

01
Ο Γιώργος καλείται να παίξει ένα σκληρό πόκερ και να στήσει τη πρώτη κυκλοφορία την αναγεννημένης KLIK. Το φύλλο δεν είναι καλό αλλά είναι γνώριμο, μια αρχή που την έχει δοκιμάσει πολλές φόρες. Στον πρώτο γύρο είναι αυτός που πρέπει να μιλήσει και παίζει με το όνομα των michelle. Μια κίνηση που περιέχει το ρίσκο του εγκλωβισμού στο κλειστοφοβικό χώρο του clubbing. Επιμένει προτείνοντας αλλαγές στο τελικό άκουσμα του υλικού που έχει στα χέρια του χωρίς όμως να βρει ανταπόκριση και τελικά μπλοφάρει με το “Every Day Story: 01 «…μια συλλογή αρκετά εναλλακτικού ηλεκτρονικού ήχου»
Οι Susumu yokota, bent και Havana boy τραβούν τα βλέμματα των μουσικοκριτικών, με τα reviews να δηλώνουν αποδοχή  «…έχουμε το πρώτο θετικό καλωσόρισμα».
Ο Γιώργος προσπαθεί να δώσει στη KLIK έναν δικό της ήχο βασιζόμενος στο προσωπικό του ένστικτο και την εμπειρία και να κτίσει πάνω του έναν ολόκληρο κατάλογο . Η KLIK είναι όραμα και όχι δελτίο αναφοράς μηνιαίων πωλήσεων θα μου πει αργότερα.
02
Το όνομα του Timo Mass θα αποτελέσει τη πλατφόρμα για τον Γιώργο στην επιλογή της δεύτερης κυκλοφορίας της KLIK με τo Project “music for the masses” της Hope recordings και remixes σε υλικό του Mass. «προσπαθήσαμε να εκμεταλλευτούμε το Hype του Mass προς όφελος μας… να προσελκύσουμε μια μεγάλη μάζα ακροατών στα δικά μας νερά, στο δικό μας ήχο».

Σε μια παρένθεση μου περιγράφει τη κατάσταση στο γραφείο εκείνη την εποχή, την φυσική υπόσταση της KLIK, χαρακτηρίζοντας την σαν One-Man-Show. Μπάρλας, Κυριάκου στον ορισμό της οριζόντιας ολοκλήρωσης για τους γνωστές των οικονομικών η με απλά ελληνικά ένας στο τηλέφωνο και ο άλλος στα δείγματα.
Η KLIK κάνει το τρίτο βήμα της αλλά αυτό δεν είναι κυκλοφορία… αφόρα  τόσο το οργανωτικό κομμάτι της εταιρίας όσο και το marketing, διακόπτει τη συμφωνία διανομής που είχε με την alpha records και αναλάβει η ίδια … παράλληλα μέσα στη μιζέρια του αθηναϊκού airplay και της πολυεθνικής δισκογραφικής μπιζνας βρίσκει στο πλευρό της τον Best και νιώθει την αφιλοκερδή υποστήριξη των DJs της πόλης.
η εταιρία είναι πια έτοιμη για τη πρώτη παρθένα κυκλοφορία της.
03
Νίκος Διαμαντόπουλος και Γιώργος Κυριάκου δίνουν τα χέρια και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό. Είναι η πρώτη φορά που ο Γιώργος προφέρει νούμερα πωλήσεων στη κουβέντα μας, κοντά στα 1,900 για το single και 3,000 για το album και 2,000 για εξαμηνιαίο μέσο όρο. Το message είναι το πρώτο κομμάτι της KLIK που θα ακούσει ο Γιώργος στο ραδιόφωνο μέσα στο αμάξι του έχοντας δίπλα τον Νίκο Μπάρλα «…καλοκαίρι, Ιούνιος cabriole, και καραγουσταραμε… είναι πολύ ωραίο να ακούς κάτι να παίρνει το δρόμο του…»

Από τότε έχουν περάσει 3 χρόνια και τα νούμερα δεν αποτελούν πια πρόβλημα και γω έχω μπροστά μου έναν άνθρωπο σίγουρο για τον εαυτό του και για το «επιχειρηματικό» του εγχείρημα, δουλεύει ομαδικά χωρίς να σπάει ποτέ τον κρίκο, έχει άγχος αλλά δε δυσκολεύεται να το διαχειριστεί. Δε νιώθει άνετα με τις δημόσιες σχέσεις και αποφεύγει τα GALA. Δε κοιμάται πολύ αλλά ξυπνανει αμέσως και αποφεύγει τα χουζουρέματα. Μου εκμυστηρεύεται πως του είναι δύσκολο να πει ευχαριστώ σε ανθρώπους που τους το χρεωστάει  γιατί δε βρίσκει το τρόπο. Έτσι λοιπόν είπα να τον βοηθήσω….. Ξενοφώντα Ραράκο, Παπαμηχάλη, Όλγα Λασκαράτου και Τζένη Πουπουλίδου έχετε μια «πρόσκληση σε γεύμα» και ένα μεγάλο «Ευχαριστώ» απ’ το Γιώργο… και συνεχίζω…. Αγαπά αυτό που κάνει και αναγνωρίζει τη μουσική σα τέχνη και όχι εμπόρευμα. Δεν υποστηρίζει ότι κάνει κάτι καλά, κάνει απλά τη δουλεία του. Το τηλέφωνο του δεν έχει σταματήσει ακόμη να χτυπά και ο λόγος του είναι τόσο ευθύς που μου αχρηστεύει όλες μου τις τυπικές ερωτήσεις συνέντευξης στο πρώτο λεπτό.

Προσπαθώ να φέρω στη μνήμη του στιγμές ευθύνης, προβλήματα που έχει αντιμετωπίσει σε θέματα προώθησης. «ηλεκτρονική μουσική αυστηρά και μόνο για αθηναίους» του υπενθυμίζω τη κλασική κακία που ακούγονταν στη Θεσσαλονίκη στα πρώτα χρόνια ζωής της KLIK  «διεθνές ρεπερτόριο δημιουργημένο από έλληνες παραγωγούς που η απουσία ελληνικού στίχου ανοίγει την αγορά» … η απάντηση του Γιώργου μετά από χρόνια.

Εστιάζοντας στη προώθηση συγκεκριμένης δουλειάς αναφέρω το όνομα του Yosebu και αναφέρομαι στην απήχηση που βρήκε ο δίσκος ανάμεσα σε Music-bloggers (σε Ελλάδα και εξωτερικό) και στο επακόλουθο «πρόβλημα» διαρροής υλικού της εταιρίας στο Internet. Οι απαντήσεις του με αποστόμωσαν η με λίγη επιείκεια δεν είναι αυτά που περιμένει να ακούσεις από κάποιον που εργάζεται βιοποριστικά στη δισκογραφία. Ο Γιώργος σε αντίθεση με άλλους συναδέλφους του νιώθει δικαίωση από τις επιλογές του, εκπλήσσεται ευχάριστα «… μου λύνει τα χέρια, μου μειώνει το χρόνο που πρέπει να καταβάλω, ρολαρει από μόνο του και με κάνει να αναζητώ νέους τρόπους προώθησης στο εξωτερικό».
Συνεχίζω τη κουβέντα με ερωτήσεις γύρω απ’ τη ψηφιακή μορφή της μουσικής (mp3), τους νέους τρόπους διάθεσης (on-line music stores)… η θέση του είναι σταθερή: «η KLIK βρίσκεται ακόμη σε φάση ωρίμανσης μέσα στην αγορά πουλώντας το παραδοσιακό cd και εκμεταλλευόμενη υλική υπόσταση του προϊόντος της με τη δημιουργία digipacks, συνοδευτικού visual υλικού σε DVD format και προσεγμένο artwork αυξάνει τον ετήσια τζίρο της σε ποσοστά της τάξης του 30%»

Αναφέρεται στη παγκόσμια κρίση της δισκογραφίας αλλά παρατηρώ ότι δεν είναι κάτι που τον αγγίζει άμεσα. Δίνει ένα μικρό show-off με παράλληλες δραστηριότητες (Beyond) στο περιβάλλον της KLIK για να υποστηρίξει τη θεωρία του. «…τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή μια δισκογραφική εταιρία δε μπορεί απλά σα μια δισκογραφική εταιρία να επιβιώσει».

Σχετικά με τις νέες δουλείες και τα demo που φτάνουν στο γραφείο του, ισχυρίζεται ότι ακούει τα πάντα χωρίς να περιορίζεται στο πρώτο κομμάτι…. Δίνει περιθώριο στα πέντε πρώτα και μετά απλά το βγάζει… επικοινωνεί με τους καλλιτέχνες και αναφέρει πάντα τα σχόλια του, προτίμα όμως τη προσωπική παρουσίαση και υπενθύμιση «…δεν έχω το χρόνο και το μνήμη να θυμάμαι τα πάντα» δε συγχωρεί την επιπολαιότητα.

Ο Γιώργος Κυριάκου μετά από κόπο και ιδρώτα προτείνει:
«Να ακούσεις Yosebu αν τη ψάχνεις πειραματικά, Diamantopoulo για tech-house, Liberto για techno, Hiroshi Watanabe για συναίσθημα και μελωδία κάτι προς space techno, Milto eph  για free style, Mikael Delta γιατί έχεις αγαπήσει κάποια στιγμή τους stereo nova και όχι μόνο, Nikko Patrelaki για nu-jazz και Serafim Tsotsoni για ποιο ηλεκτρονικό pop….με ‘πρηξες…» «Προσπαθούμε συνεχώς να διευρύνουμε τον ήχο μας, δε με ενδιέφερε ποτέ το hip-hop και η trance».

KLIK on web: http://www.klikrecords.gr

Miller Fresh Sounds: http://www.millerfreshsounds.gr
Διαγωνιστικό project της KLIK σε συνεργασία με τη μπύρα Miller για νέους μουσικούς.

Η KLIK έσβησε τα πρώτα πέντε κεράκια της και με αφορμή τα γενέθλια της κυκλοφορεί την One nation v.3 (επετειακή συλλογή με 22 ανέκδοτα κομμάτια από τον κατάλογο της).

Αν το dubstep έπαιζε 90’s νομίζω ότι κάπως έτσι θ’ ακούγονταν… ωμό πράγμα χωρίς κονσολικες γαρνιτούρες… όχι reason αλλά rebirth…(το πιασες?)… το terminator είναι λίγο electro, το born to do it όμως είναι dub…

UT

H Koula επέστρεψε… μετά από 5 μήνες… και μια βδομάδα πριν το synch… το    δρομολόγιο Ηράκλειο - Αθήνα - Λάρισα - Θεσσαλονίκη σε εβδομαδιαία βάση  κούρασε… το αποτέλεσα πότε καλό πότε κακό… με τις μουσικές ποτέ δε  ξέρεις… πρέπει να περάσει χρόνος για να αξιολογήσεις τη δουλειά σου κάτι που δεν έχεις πάντα.
Έκλεισα τα 27 μου και πρέπει να πάρω μερικές αποφάσεις… φυσικά και δε μιλάω για γάμο!…
λέω να τα μαζεύω σιγά σιγά από Αθήνα… να σταματήσω να γράφω για θέατρο… αν και οι απολαβές είναι καλές και μου προσφέρουν μέχρι τώρα μια άνετη διαβίωση…αλλά μια νεκρή καθημερινότητα χαμένη απ’ τις παρέες μου… ζω για ένα Σ/Κ… θέλω μια καθημερινότητα σαν τη δική σου με το γραφείο σου, τους καφέδες και τα ποτά μετά τη δουλειά… τη πίτσα και τη μπύρα στην ανάγκη μου και όχι αυτό τον άγνωστο, αγχωτικό φόρτο δουλειάς που δε ξέρεις από που ν αρχίσεις και που να τελειώσεις… καιρός να γίνουμε οικονομολόγοι (you know Πα-Μακ???)…. και ότι βγει…

Τώρα σχετικά με τη δικτυακή μου υπόσταση… πολλοί με γνωρίζεται, άλλοι όχι… δεν είναι και απαραίτητο λατρεύω τι μουσική όπως αρκετοί από σας εδώ μέσα… προσπάθησα να κάνω κάτι διαφορετικό το τελευταίο καιρό πέρα απ’ το music-blogin’ και μιλώ για το Avopolis… αν και το κράξιμο σου στο πρώτο μου κείμενο φισκαρε το mailbox μου συνέχισα… αλλά σήμερα μου κοινοποίησαν την απόλυση μου… λόγω διαρροής σ’ αυτό το blog της εσωτερικής αλληλογραφίας… η κίνηση μου χαρακτηρίστηκε με την εξής φράση “η σαπίλα των bloggers άγγιξε το Avopolis”…. δε θα πω τίποτα περισσότερο… θέλω όμως ακόμη και τώρα να ευχαριστήσω τον αρχισυντάκτη μου Χάρη Συμβουλίδη… αυτός ξέρει γιατί… και να στείλω τους “αγωνιστικούς” χαιρετισμούς στους indo-πατέρες της ιδιοκτησίας που μετά από 3 μήνες σχεδόν δε γνώριζαν ούτε το όνομα μου…

Αντικειμενικά το avopolis μέσα σε αυτό το διάστημα ξύπνησε από το κώμα 2 χρόνων, έχει περιεχόμενο προσφέρει ενημέρωση και ζουμερά live reviews… που ομολογώ να πω ότι ήταν το βίτσιο μου… και αρκετά διαφημιστικά banners… και όχι Αffiliate… κάτι έγινε….
Μια χαρά θα τα πάει και χωρίς εμένα…

εγώ γυρίζω εδώ στο misskoula.com… και στο δεύτερο σπίτι μου το cbox του hulot…
καλή μας συνέχεια…

Το θέλεις πολύ…. Καλοκαιράκι… να λιώνει το Funk με mixakia από Eurovision… μέχρι Ελπίδα…

UT

p.s. Avopolis… Basta!

Το ελεύθερο pack για τη καλοκαιρινή περιοδεία των NIN… μια ευκαιρία να λιώσεις τους APTBS.

Μια καλή αφορμή για να ξεκινήσω πάλι απ την αρχή… το νέο album του Aaron Funk είναι γεγονός… μπορεί οι portishead να επέστρεψαν με το third και να γουσταρατε, αλλά η μουφα επιστροφή του Aphex με τους The Tuss δεν έπεισε κανέναν… δεν είναι Druqks αλλά…

UT

p.s. αυτό το παιδί… λέω να το υιοθετήσω…